Welcome!

Please express your feelings to the world about the dreadful new #coronavirus and the situation it is responsible for. Leave your mark in history.


Write a Letter!


  • Letters by Country


  • Letters by Emotion


    Most Liked Letters

    Most Recent Letters

Confused letters :

Dear Keane,

Life is boring. My biggest and only pleasure was to watch you riding your bike with headphones down the road. It could be so different. I knew that you had a reason to make yourself visible to me.

But im not sure. I'm going to tell you everything after this *****ing pandemic.

During the shit, keep yourself alive, please.

Dear Coronavirus

One day, I woke up to a world that is under the influence of you. I didn't expect you to be this serious. When you first showed up, you seemed so far away from my country, Turkiye. Then we welcomed you here as well. We were still unprepared for you. Before you even came to my country, I had already been laughing like crazy, but I was struggling to talk talk talk because it is my job. I am still doubtful that maybe we might have had an encounter but maybe I survived without knowing it was you which gave me high fever right after the new year and then coughs For 3 months... Anyway, I found myself at home, then found myself teaching online. I like the solitude. I like being far away from human beings which I am not happy around. So, I am not bored at all. On the contrary, I am serene and peaceful in my own world with my husband and dog. However, I am not a selfish *****, I am already worried about my country both economically, psychologically and sociologically thinking of all aspects of life. I have always been worried about my future. I have always been a skeptic person when I think about politics. But now because of you, Corona, I am lost.

Hey Corona

I'm Emil from Azerbaijan. It is so hard to struggling against you. None gets out because of you. My school has been shut and my exam delayed for unknown date. I just wanted to leave off school and get to university. And I'm so "grateful" to you for disallowing my wish. I heard it happens every hundred years after, therefore I feel lucky too, I live in this unusual time. And there are many good things happen at the same bad things. I'm really thankful about this. Air pollution level dimished in cities amd ocean pollution diminished too, birds was back to their home, number of animals and fish increasing in ocean. So in society the police's, doctors' and teachers' reputation got up. You taught me lots of things as the cost of the time which I spent out with my friends, family...But it's enough for me, you overdoed, stop and give my previous life back

Dear World

I feel sorry that people will feel lonely even if the process is over. We will become more individualized. I'm afraid the digital world will arrive fast :(

Dear can, can'ım

Seninle dünyamın arasına mesafe koydum, her sabah senden biraz daha uzak olduğum bir güne gözlerimi açıyorum. açmak zorundayım.
içinde olduğumuz, yaşamak zorunda kaldığımız günün içinde acı var.
belki kaybedilen canların acısı, belki hergün biraz daha uzaklaştığım can'ımın acısı...
saatler ilerledikçe acı kendini kaygıya bırakıyor,
yanına yaklaşan insanları, elinin dokunduğu her yeri hep kıskandım, ama bu defa farklı, çünkü kıskançlık da yerini kaygıya hatta korkuya bıraktı.
Seninle arama mesafe koydum, bu 1 metreyi geçeli çok oldu. Aramızda kilometreler var. Güçlü olasın, yenilmeyesin diye.
Seni kendimden uzaklaştırmak, bak en kötüsü bu.
Akşam oluyor sevgilim, gün bitmek üzere.
Bu defa bana özlem eşlik ediyor, hepsini bastırıyorum ama onu bir türlü dindiremiyorum.
tüm bu duyguların yerini umutsuzluğa kaptırmadım. hayat bu, olabilir. sen her şey güzel olacak umudusun. evet şimdi iyi olmayabilir, bir gün elbet iyi olacak umudusun. canımın içi, çok yorulabilir, çok acılar çekebilir, çok özleyebiliriz. olsun. dört duvar arasında, tüm bu duyguların yanında sevgim var. o dört duvar arasında seninle olmama az kaldı. içine dünyayı sığdırabileceğim dört duvarın içinde ne acı ne keder ne korku ne de kaygı olacak. 1 metreden daha az mesafede birlikte iyileşeceğiz sevgilim. her şey bittiğinde, seni özlemenin sancısını unutamam belki, ama her şey bittiğinde hatırlat, seni aramıza koyduğum her bir santim için ayrı öpücem.
Bir gün daha bitiyor sevgilim, hepsi geçecek.
ve ben seni çok seviyorum

Dear World Citizens,

I know you are all being anxious, depressed and stuck. I know because I feel the same. I don't go out, and work from home. Even I live with my family, that means I am able to see and speak to someone, it is not enough to not to feel that way. Actually, there is a balcony in my home with the jails. I am able get some fresh air behind the jails. Basically, I totally feel like I am in jail. (Here is a song for you: Elvis Presley - Jailhouse Rock)
If you have to go out, please wear your mask. We must wear masks when we have to go into society, I don't want to hurt anyone. Remember, masks protect the others from yourself.
I don't blame anyone for anything. However, please don't eat bat or cockroach or other absurd things. I mean, why do people eat bat!? Come on! Anyway, please do not be tasteless.
After this pandemic is over, I will go out, eat burger and drink cold beer. Maybe I can also eat kebab and baklava. (See, all are just normal, delicious foods.) Oh God, there are so many foods I have missed from outside. Gladly, I am the type of person who eats a lot and not gain weight. I hope you can do the same.
I have never thought that I would write that long. So, time to say goodbye. That's all for me now. (My inner voice: Can we write again? I hope we can.) See you later. Take care yourself and your around. You are not alone. May the force be with you.

Bu salgını yenmeliyiz, acil

Bir aydır evden çalışıyorum. İhtiyaçlarımızı eve sipariş ediyoruz. Sadece çöp atmaya çıkıyorum.

Eşim ve evladım ninesine, dedesine gezmeye, parka, alışveriş merkezine vs... gidemedikleri için sıkıntıdan evde bana salça oluyorlar.

Evden kovulmama ramak kaldı. Ne kovabiliyorlar, ne dışarı çıkabiliyorlar.

Ayırca evden çalıştığım için mesai de hiç bitmiyor, uyumak için yattığımda bile evraklar falan gözümün önünden geçiyor.

Dear Ayça Okatan

Bu süreçte kendimi hiç geliştirmedim… Spor, yoga yapmadım, İspanyolca öğrenmeye çalışmadım, tek kitap bile okumadım, hobi edinmedim, çiçeklerle ilgilenmedim… Zaten çiçekler hiçbir zaman yerini beğenmiyor. Ne hoş ben de öyle… Şu ara hayattaki yerimi, İçinden geçtiğimiz günleri koyacak yer bulamıyorum zihnimde. Yerimi beğenmiyorum… Beğendiğim tek şey ekşi maya, kakao, yumurta ve un. Bu muhteşem dörtlünün size kattıklarına, sizi dönüştürdüğü şeye inanamayacaksınız. Ben şahsen tartiya bakınca inanamıyorum… Konfor alanımın ihlal edildiğini hissettiğimde midemin üstünde “tehlike anında camı kırıp zile basınız” yazıyor. Kelimenin tam anlamıyla dünyadaki rızkımı yiyorum. Son günümmüş gibi yaşıyorum madem, geride nimet kalsın istemem.

Konu şu ki, iyi hissetmiyorum… Ne düşünmem gerektiğine ilk defa bu kadar yabancıyım. Geçen ay, “65’inci yaşın sağlık ve güzellik getirsin" deyip mumunu üflettiğimiz tombul ve bir o kadar da koah hastası babam, hayatın bu kötü sürprizi karşısında, çakmak kullanmadan sigaraları birrbirleriyle yakmaya devam ediyor. Topun ağzında topa nanik yaparken bana telefondan izlemek düşüyor.
Kişisel tarihimin hiçbir döneminde ailemi isteyip de göremediğim bir zaman olmadı. Hiçbir zaman sadece eşim ve evladıma sarıldığım, bu kadar yalnız, değersiz ve tüm dış etkilere karşı savunmasız olduğum, bilinmezliğe savrulduğum bir döneme tanıklık etmedim. Dolayısıyla buna karşılık gelen bir duygu durumu da yok heybemde. Tam anlamıyla yabancı bir virüs karşısında vücudum gibi zihnim de, ha babam bağışıklık geliştirme gayretinde.

Konu şu ki iyi hissetmiyorum…etrafımda dönüp duran “kaliteli zaman, değerli vakit, krizi fırsata çevirmece, civcivli karantina” konulu, iyi hissetme fetişizmi dolu paylaşımlara sadece mizahla göğüs gerebiliyorum .

Konu şu ki, iyi hissetmeme hakkımı kullanmak istiyorum. Yattığım kıyafetlerle oturmak, etkinlik yapmamak istiyorum. Yas zamanı yas tutulur, dökülen gözyaşı sağlıklı kabul edilir. Anormal bir zamanda sürekli pozitif olunmaz, hissettiğim ama gösterip ispat edemeyeceğim “mutlu ve pozitif ol” adlı mahalle baskısını Dilber Ay’ın yıllarca dillere pelesenk olmuş şu güzide eseriyle püskürtmek isterim: ZORUNDA MIYIM?

Welcome!

Please express your feelings to the world about the dreadful new #coronavirus and the situation it is responsible for. Leave your mark in history.


Write a Letter!